AQShning sobiq prezidenti Donald Trampning Turkiyadagi NATO sammitida qatnashishi, Eron va "qarshilik o‘qi"ga qarshi kuchaygan retorika fonida, oddiy diplomatik uchrashuvdan ko‘ra ko‘proq ma’no kasb etadi. Tahlilchilarning fikricha, bu voqea Vashingtonning Islom Respublikasiga nisbatan strategik hisob-kitoblarini qayta ko‘rib chiqishini anglatadi.

Yangi yondashuv to‘g‘ridan-to‘g‘ri harbiy bosimdan ko‘ra, gibrid va ko‘p qatlamli modelga asoslangan. Maqsad Eronga bir zarba bilan emas, balki bir vaqtning o‘zida ichki, chegaraviy va mintaqaviy bosim o‘tkazish orqali uning qaror qabul qilish qobiliyatini zaiflashtirishdir.

Ichki bosim infratuzilma va hayotiy tizimlarni nishonga olishni o‘z ichiga oladi. Shu bilan birga, AQSh va Isroil Eronning periferik muhitini o‘zgartirishga intilmoqda: Livan, Falastin, Iroq va Yamandagi ittifoqchilarga bosim kuchaytirilmoqda.

NATO sammiti bu strategiyaning muhim platformasiga aylandi. Trampning ishtiroki to‘rtta maqsadni ko‘zlagan: koalitsiya qurish, harakatlarni qonuniylashtirish, Turkiya bilan muvofiqlashtirish va Suriya orqali Livanga ta’sir o‘tkazish.

Biroq, muallifning ta’kidlashicha, bu strategiya muvaffaqiyatsizlikka mahkum. Mintaqadagi qarshilik kuchlari va xalqning irodasi AQSh rejalarini barbod qiladi. G‘arbiy Osiyoda yangi tartib Amerika irodasi emas, balki xalqning qarshilik tarixi asosida shakllanadi.

Source: www.aljazeera.com