Isroilning Livandagi hujumlari va janubiy mintaqalardagi janglar natijasida 1.1 milliondan ortiq livanlik uylarini tark etishga majbur bo‘ldi. Bu ko‘chirilganlar orasida Bayrutning Azarieh binolarida yashayotgan Fatme A. oilasi ham bor. Ular improvizatsiya qilingan chodirlar, ustma-ust qo‘yilgan matraslar va boshqa oilalar bilan birga cheklangan sharoitda hayot kechirmoqda.
Fatme oilasi bilan birga 7 yoshli qizi va onasi bilan ikki chodirda yashaydi. Uning eri, duradgor bo‘lib, boshqalarga yordam berish orqali ularga ikki chodir olish imkoniyatini ta’minlagan. Kun davomida oila odatiy hayotni davom ettirishga harakat qilsa-da, tungi vaqtlar qiyin kechadi. Fatme: "Portlashlar juda baland ovoz chiqaradi. Bu yerda ko‘p odamlar qo‘rqib, to‘liq kiyim bilan uxlaydi", deb ta’kidlaydi.
Isroil hujumlari nafaqat Hezbollahni qo‘llab-quvvatlovchi hududlarni, balki Bayrutning markaziy qismlarini ham nishonga olgan. Isroil Mudofaa vaziri Isroil Katz janubiy Livanda bufer zonasi o‘rnatilishini va urush tugagandan keyin ham Isroilning xavfsizlik nazoratini saqlab qolishini aytdi. Bunga javoban Livan Mudofaa vaziri Mishel Menassa bu bayonotlarni "Livan hududini yangi bosqin qilish, yuz minglab fuqarolarni majburan ko‘chirish va janubdagi qishloq va shaharlarni tizimli ravishda vayron qilish niyati" deb baholadi.
Yevropa Ittifoqining 10 ta davlati tashqi ishlar vazirlari va yuqori darajadagi diplomat Kaya Kallas Isroilni Livanning hududiy yaxlitligini hurmat qilishga chaqirdi. Biroq, Isroil bosqinidan zarar ko‘rgan livanliklar uchun bu so‘zlar tasalli bermaydi. Fatme: "Biz (uylarimizdan) qochdik, lekin hech qayerda haqiqatan ham xavfsiz joy yo‘qligini bilamiz. Ammo boshqa hech narsa qila olmaymiz", deydi.
Birlashgan Millatlar Tashkilotining favqulodda yordam koordinatori Tom Fletcher mart oyida 1,240 kishi halok bo‘lganini va 3,500 kishi yaralanganini, shu jumladan ayollar, bolalar va birinchi yordam ko‘rsatuvchilarini aytdi. Shu bilan birga, 1.1 milliondan ortiq odam, jumladan yuz minglab bolalar ko‘chirilgan. Fletcher: "Majburiy ko‘chirish tsikli rivojlanmoqda. Ko‘chirish yechim emas, balki og‘riqli oxirgi chora... qadr-qimmatni saqlashning vaqtincha usuli", deb ogohlantirdi.
Fatme oilasi bir oy oldin Bayrutning Dahiyeh tumanidagi Ouzai mahallasida yashar edi. U yerda ularning hayoti barqaror edi: qizi maktabga borar, eri ishlar va uy ishlarini boshqarar edi. Biroq, fevral oyida AQSh va Isroil Eronni hujumga uchratib, Eronning oliy rahbari Oyatulloh Ali Xomeneyni o‘ldirgach, vaziyat keskin o‘zgardi. Hezbollah, Eron tomonidan qo‘llab-quvvatlanib, Xomeneynning o‘ldirilishiga javoban urushga qo‘shildi va Isroilga qarshi raketalar va dronlarni otishni boshladi.
Fatme oilasi avtomashinada qochib, og‘ir tirbandliklarga duch keldi va oxir-oqibat Azarieh binolariga joylashdi. U yerda ham qizi baland ovozlardan qo‘rqib, ko‘p yig‘laydi. Fatme: "Men uyimni judam sog‘inaman. Hayotim, narsalarim, odatim. Bir oy oldin hamma narsa boshqacha edi. Hayotimiz o‘zgarib ketdi", deydi. U qizi o‘ynayotganini ko‘rib, hamma narsa yaxshi bo‘lishiga umid qilsa-da, Isroil dronlari va portlashlar uni haqiqatga qaytaradi.
Source: www.dw.com