Pokiston va Turkiya Yamandagi husiylar tahdidiga qarshi Saudiya Arabistonini himoya qilish uchun amaliy chora-tadbirlar ko'rishga kelishib oldilar. Ushbu uch tomonlama mudofaa majburiyati, ya'ni Makkadagi qo'shma mudofaa shartnomasi Saudiya valiahd shahzodasi Muhammad bin Salmon, Turkiya prezidenti Rejep Tayyip Erdog'an va Pokiston bosh vaziri Shahboz Sharif tomonidan 2026-yil 7-avgustda imzolangan edi. Ushbu bitimga ko'ra, ishtirokchi uch davlatdan biriga qilingan qurolli hujum ularning barchasiga qilingan hujum sifatida baholanishi kerak.
Shunga qaramay, shartnoma imzolanganidan beri na Pokiston, na Turkiya Saudiya Arabistonining jangovar amaliyotlarida bevosita qatnashmagan edi. Biroq Ar-Riyodda bo'lib o'tgan favqulodda yig'ilishdan so'ng vaziyat o'zgardi. Saudiya Arabistoni, Pokiston va Turkiya mudofaa va tashqi ishlar vazirlari hamda yuqori martabali harbiylari ishtirokidagi uchrashuvda tomonlar jamoaviy mudofaa majburiyatlarini zudlik bilan amalda bajarishga qaror qilishdi. Bu esa harbiy kuchlarni Saudiya Arabistoniga tezkor joylashtirishni anglatadi. Shuningdek, iste'fodagi pokistonlik leytenant-general Nauman Mahmud ittifoqning birinchi bosh kotibi etib tayinlandi.
Londondagi Qirollik birlashgan xizmatlar instituti eksperti Burju O'zchelikning ta'kidlashicha, Anqara va Islomobod qirollikning husiylar tahdidiga qarshi pozitsiyasini mustahkamlashga harakat qilmoqda. Biroq, bu kelishuvning amaldagi qamrovi va aniq harbiy imkoniyatlari hozircha ochiqlanmagani ko'plab savollarni tug'dirmoqda. Shuningdek, NATO a'zosi bo'lgan Turkiyaning harbiy aralashuvi Yevropa rejimining ushbu bloki uchun kengroq oqibatlarga olib kelishi mumkinligi aytilmoqda.
Turkiya muholifati esa ushbu bitim parlament tasdanigidan o'tmagani bois uning qonuniyligini shubha ostiga qo'ymoqda. Pokiston ham o'z navbatida ehtiyotkorona siyosat yuritmoqda. Pokiston mudofaa vaziri Xoja Muhammad Osif mamlakat kuchlari faqat qo'llab-quvvatlash va razvedka vazifalarini bajarishini bildirdi. Tahlilchilarning fikricha, husiylarga qarshi harakatlar Eron bilan munosabatlarni keskinlashtirishi va mintaqaviy tanglikni yanada kuchaytirishi mumkin.
Source: www.dw.com