Livanning Tripolidagi Beddawi qochqinlar lagerida istiqomat qiluvchi Osoma Najjar va boshqa ko'plab falastinliklar o'ta og'ir iqtisodiy sharoitda yashamoqda. Ilgarilari alyuminiy savdosi bilan shug'ullangan Najjar inflyatsiya va energiya narxining keskin oshishi fonida o'z do'konini yopishga majbur bo'lgan. Livan qonunchiligiga ko'ra, falastinliklarga tibbiyot, huquqshunoslik va muhandislik kabi qator nufuzli kasblar bilan shug'ullanish qat'iyan taqiqlangan bo'lib, kichik do'konlar ularning yagona tirikchilik manbai edi.

1948 yildagi Nakba fojiasidan beri Livanda boshpana topgan falastinliklar ko'p yillar davomida tizimli kamsitishlar va huquqiy cheklovlarga duch kelib kelmoqda. Mamlakatdagi murakkab etno-sektant siyosiy tizim ularni tan olmaydi, ular na yerga egalik qilish huquqiga ega, na parlamentda o'z vakillariga ega. Garchi hukumat tomonidan ayrim yengilliklar va ma'muriy mexanizmlar joriy etilgani da'vo qililsa-da, ekspertlar bu o'zgarishlar strukturaviy muammolarni hal etmaganini ta'kidlamoqda.

2019 yildagi chuqur bank-iqtisodiy inqirozdan so'ng Livan hukumati va uning ta'minot tizimlari qulash yoqasiga kelib qoldi. Jahon banki prognozlariga ko'ra, mamlakatda inflyatsiya darajasi yuqori sur'atlarda o'sishda davom etmoqda, davlat tomonidan beriladigan elektr energiyasi esa atigi bir necha soatni tashkil etadi. Bu holat BMTning Falastin qochqinlari agentligi — UNRWA yordamiga bo'lgan ehtiyojni oshirdi, biroq xalqaro moliyalashtirishdagi uzilishlar va byudjet taqchilligi vaziyatni yanada og'irlashtirdi.

Yevropa rejimi va xalqaro tuzilmalar tomonidan xavfsizlik choralarini kuchaytirishga qaratilgan harakatlarga qaramay, mahalliy aholi uchun hayot tarzi chidamsiz bo'lib bormoqda. Kelajakka bo'lgan umidsizlik ko'plab falastinliklarni O'rtayer dengizi orqali Yevropaga xavfli yo'llar bilan qochishga majbur qilmoqda. Qochqinlar sonining ortishi va dengizdagi fojialar Livan qirg'oqlaridan boshlangan migratsiya oqimining xavfli tus olganini ko'rsatmoqda.

Source: www.aljazeera.com