Marg‘ilon shahrida yashovchi, yoshi bir kam oltmishda bo‘lgan Xolmat aka Jo‘rayev sovuq kunlar boshlanishi bilan ikki yo‘nalishda ishlamoqda: ertalabdan maktab pechkalariga ko‘mir solib, sinf xonalarini isitadi, qolgan vaqtda esa mahalla va xonadonlarda “umrini o‘tab bo‘lgan” daraxtlarni motopila bilan maydalab, pechkalarga mos o‘tin tayyorlaydi. U yaqin atrofdagilarga o‘tinchi sifatida yaxshi tanish bo‘lib, mijozlari ko‘paygani sababli bu yil ikkinchi motopila ham sotib olgan. Uning aytishicha, sovuq kunlar davom etar ekan, arra to bahorgacha tinmaydi.
Asosiy faktlar: Xolmat aka Jo‘rayev Marg‘ilon shahridagi maktablardan birida o‘t yoqovchi bo‘lib ishga kirgan va ayni paytda xonadonlarga o‘tin maydalab beradi. U bitta daraxtni yaxshi ishlaydigan motopila bilan 10–15 daqiqada maydalashi mumkinligini aytadi; xizmat haqi 100–150 ming so‘m atrofida kelishiladi. Mijozlar ko‘paygani uchun u ikkinchi motopila sotib olgan va har qanday kutilmagan holatga tayyor turishga harakat qilmoqda.
Qish mavsumi O‘zbekistonning ko‘plab hududlarida, xususan Farg‘ona vodiysida ham an’anaviy ravishda issiqlik ta’minoti va yoqilg‘i tayyorlash bilan bog‘liq kundalik tashvishlarni kuchaytiradi. Ayniqsa qishloq va shahar chekkasidagi uylarda pechka yoqish odati saqlanib qolgan, maktab va boshqa ijtimoiy muassasalarda esa qishki isitish tizimining uzluksiz ishlashi muhim. Shu sharoitda o‘tinchi va o‘t yoqovchi kabi kasb egalarining mehnati aholi uchun amaliy ahamiyatga ega bo‘lib, ularning xizmatiga talab sovuq kunlarda keskin ortadi.
“O‘tinchilar uchun haqiqiy mavsum boshlandi. Daraxtimni arralab bering, deb iltimos qilishadi. Ular aytgandek qilib pechkalariga moslab o‘tinlarini arralab beraman. Evaziga ko‘ngildan chiqarib haq berishadi. Mana buncha ber demayman. Shu kunlarda bitta mardikor ertadan kechgacha ikki yuz ming so‘mga ishlayapti. Xizmat haqimga yuz ming beradimi, yuz ellik mingmi, rozi bo‘laman”, deydi u. Xolmat aka “motopila” yaxshi ishlab tursa, bitta daraxtni 10–15 daqiqada maydalab tashlashini, buning esa asbobning quvvati va zanjiriga bog‘liqligini ta’kidlaydi. Zanjir eskirsa, arra “kuchanib” qolishi va ish sekinlashishi mumkin.
U maktabdagi ishini ham alohida tilga oladi: “Yaqinda pensiyaga chiqaman. Pensiya oldidan Marg‘ilon shahridagi maktablardan biriga o‘t yoqovchi bo‘lib ishga kirib olganman. Katta pechlarga ko‘mir solib, sinf xonalarini isitib beraman. Bolajonlar sovqotmay dars qilishsa, ko‘nglim taskin topadi. Rahmat aytishsa, xursand bo‘lib ketaman”. Uning aytishicha, katta yirik ko‘mirni maydalash, kukunini saralash va pechkaga tashlash kundalik ishning bir qismi; ishdan keyin uyga qaytib, motopilani yelkasiga ortib, xonadonlarga o‘tin maydalashga jo‘naydi.
Hozircha Xolmat aka uchun asosiy reja oddiy va aniq: maktabda sinflarni issiq tutish, buyurtma bergan xonadonlarga o‘tin yetkazish va ikkinchi motopila yordamida ishni uzluksiz davom ettirish. Uning aytishicha, tirikchilik o‘tin orqasidan bo‘lgani uchun har qanday holatga tayyor turish kerak. Bahorga qadar, kunlar iliqlashguncha arra tinmaydi; ammo u halol mehnat bilan topilgan daromadni oilasiga olib borish va pensiya oldidan barqaror ishga ega bo‘lish niyatida.
Source: kun.uz