Depressiya nafaqat bemorning o'ziga, balki uning yaqinlariga ham og'ir sinov bo'ladi. Germaniyalik Stefan va uning rafiqasi Jessica misolida, COVID-19 pandemiyasi boshlanishida Jessicada ruhiy tushkunlik yuzaga kelgan va bu uch yil davomida ishlay olmasligiga sabab bo'lgan.

Stefan 44 yoshli dasturchi bo'lib, u rafiqasining kasalligi tufayli munosabatlar tubdan o'zgarganini aytadi: "Endi o'sha beg'am va erkin birgalik yo'q". Jessica odamlardan qo'rqish, ijtimoiy fobiya rivojlantirgan, hatto do'stlaridan uzoqlashgan.

Bonn shahridagi ruhiy salomatlik klinikasida tizimli oilaviy terapevt Birgit Esh yaqinlari depressiyaga chalingan odamlarga yordam beradi. Uning ta'kidlashicha, ko'pincha bemor kasalxonaga yotqizilgunga qadar oila a'zolari to'rt hafta davomida azob chekishadi.

Eshning fikricha, yaqinlar o'zlariga g'amxo'rlik qilishni va chegaralar qo'yishni o'rganishlari juda muhim. Aks holda, ularning o'zlari ham kasal bo'lib qolishlari mumkin. "Yordam so'rovsiz bo'lmasin", deydi Esh, ya'ni depressiyaga chalingan kishining passivligini kuchaytirmaslik kerak.

Stefan rafiqasining kasalligi tufayli asabiy tik va qichishish kabi psixosomatik kasalliklarga duch kelgan. U terapevtga murojaat qilgan va Eshning kurslarida qatnashgan. Natijada u o'ziga ko'proq vaqt ajratishni, sport bilan shug'ullanishni o'rgangan.

Eshning aytishicha, depressiyani odamdan ajratish muhim: "Chekinish, asabiylashish va hissiy uzoqlashish odamdan emas, balki depressiyadan keladi". Agar depressiya bahona sifatida ishlatilsa, ajralish tavsiya etiladi.

Source: www.dw.com