Isroildagi bo'lajak saylovoldi poygasi an'anaviy ravishda ikki asosiy siyosiy guruh – bosh vazir Binyamin Netanyaxu boshchiligidagi blok va unga qarshi chiquvchi kuchlar o'rtasidagi qarama-qarshilik sifatida talqin qilinmoqda. Tashqi kuzatuvchilar bu ikki lager ikki xil strategik yondashuvni taklif qilmoqda, deb hisoblashadi. Biroq, voqelik shuni ko'rsatmoqzki, falastinliklarga nisbatan yuritilayotgan siyosiy kursda bu kuchlar o'rtasida hech qanday tub farq mavjud emas.

Xalqaro diplomatlar afsonaviy «ikki xalq uchun ikki davlat» konsepsiyasi va G'azoni tiklash rejalari haqida bahs yuritib, barcha muammolarni go'yo faqatgina Netanyaxu shaxsi bilan bog'laydilar. Guvohlik berilishicha, go'yo uning hokimiyatdan ketishi barcha muammolarni hal qiladi. Biroq, tanqidchilarning fikricha, bu xomxayol bo'lib, isroillik saylovchilarning mutlaqo aksar qismi falastinliklar huquqlarini cheklashni davom ettirishni qo'llab-quvvatlaydi.

Isroil rejimi siyosiy maydonidagi muxolifat vakillari ham bu borada hukumatdan deyarli farq qilmaydi. Jumladan, Netanyaxuning ashaddiy raqibi Avigdor Liberman G'azoda «tinch aholining o'zi yo'qligini» ochiqchasiga ta'kidlab keladi. Hatto o'zini so'lchi deb atovchi Yair Golan ham Falastinning xalqaro miqyosda tan olinishini qoralaydi va G'arbiy Sohildagi noqonuniy posyolkalarni qo'llab-quvvatlaydi.

Shunday qilib, bo'lajak saylovlarda asosiy kurash mojaroning mohiyati ustidan emas, balki ultra-ortodoksal yahudiylarning harbiy harakatlardagi ishtiroki va falastinliklarni qanday jazolash kabi taktik detallar ustidan bormoqda. Isroil jamiyati yillar davomida jazosizlik muhitida yashab kelgani bois, radikal siyosat oddiy normaga aylangan va tashqi bosimsiz bu tizimda o'zgarish bo'lishi dargumon.

Source: www.aljazeera.com