O‘zbekiston terma jamoasi jahon chempionati guruh bosqichining so‘nggi o‘yinida DR Kongo termasiga 1:3 hisobida imkoniyatni boy berdi. Ushbu uchrashuv o‘zbekistonliklar uchun turnirdagi so‘nggi o‘yin bo‘ldi, ammo uni imkoniyatsiz mag‘lubiyat deb atash mumkin emas. O‘yin davomida jamoa yaxshi futbol namoyish etdi, vaziyatlar yaratdi va ba’zi daqiqalarda ikkinchi golga raqibdan ko‘ra yaqinroq edi.
Uchrashuv ikkala jamoa uchun ham muhim edi. O‘zbekiston guruhdan chiqish umidini saqlab qolish va debyut jahon chempionatini yuqori notada yakunlash uchun g‘alabaga muhtoj edi. DR Kongo esa tarixda ilk bor pley-offga chiqish imkoniyatiga ega edi. Raqib jismonan kuchli, tez va xatolardan foydalanishni biladigan jamoa bo‘lib, uning ko‘plab futbolchilari Yevropa chempionatlarida o‘ynaydi.
Birinchi daqiqalardanoq O‘zbekiston ikkinchi raqam bilan o‘ynamasligi, balki to‘pni nazorat qilishga intilishi ko‘rinib turdi. Jamoa raqibga noqulaylik tug‘diruvchi o‘ziga xos o‘yin uslubini namoyish etdi. To‘p harakati standart emas edi, futbolchilar tashabbusni o‘z qo‘llariga olishdan qo‘rqmasdi. Har bir epizodga munosabat ham muhim edi – jamoa har bir to‘p uchun kurashdi.
O‘zbekistonning birinchi goli aynan shunday o‘yinning natijasi bo‘ldi. Eldor Shomurodov o‘z imkoniyatidan foydalanib, darvozabon Lionel Mpasini sovuqqonlik bilan aldab o‘tdi. Ammo asosiy narsa zarbaning o‘zi emas edi. Gol jasur o‘yin, tez o‘tish va epizodni to‘g‘ri o‘qish natijasi bo‘ldi. Hujumda ortiqcha teginishlar bo‘lmadi – hamma narsa tez va o‘z vaqtida sodir bo‘ldi.
Ko‘plab futbolchilarimiz uchun bu debyut jahon chempionatidagi so‘nggi o‘yin edi, ammo fidoyilikda buni sezmas edi. Nasrullayev har bir to‘p uchun kurashdi, maydondagi va undan tashqaridagi hissiy fon esa turnirning boshqa bosqichidagi o‘yinni eslatardi. Bunday o‘yinlarni hisob tufayli emas, balki yakuniy hushtakgacha nima bo‘lishi noma’lum bo‘lgani uchun tomosha qilish yoqimli.
Kolumbiya va Portugaliya bilan o‘yinlardan so‘ng italiyalik mutaxassis Fabio Kannavaroga tanqidlar yog‘ildi. Ba’zilar uning yuqori maoshidan gapirsa, boshqalar uning jamoaga bo‘lgan sadoqatiga shubha qildi. DR Kongoga qarshi o‘yinda esa butunlay boshqa Kannavaro ko‘rindi. U deyarli butun o‘yinni maydon chetida o‘tkazdi, doimiy ravishda futbolchilarga yo‘l-yo‘riq berdi va jamoa bilan birga yashadi.
Birinchi bo‘lim asosan O‘zbekiston nazoratida o‘tdi. Xojiakbar Alijonov o‘ng qanotda faol harakat qildi, Rustam Ashurmatov esa himoyada muvaffaqiyatli kurashdi. Shomurodov yana bir necha marta xavfli vaziyatlarga tushdi. Ammo tanaffusdan so‘ng DR Kongo o‘yinni o‘zgartirdi – tezlik va agressiyani oshirdi, Fiston Mayielening maydonga tushishi esa hal qiluvchi omillardan biri bo‘ldi.
Ikkinchi bo‘lim o‘rtalariga kelib tashabbus raqibga o‘ta boshladi. O‘zbekiston orqaga chekindi, to‘p bilan uzoq vaqt qolish kamaydi. Futbolchilar charchagan edi. Jamoa ehtiyotkor o‘ynashga harakat qildi, ammo jahon chempionatida bunday strategiya kamdan-kam muvaffaqiyat keltiradi. Uzoq uzatmalar orqali tez oldinga o‘tish istagi chiziqlar o‘rtasida bo‘sh joylar qoldirdi, aynan shundan DR Kongo foydalandi.
Abduqodir Husanov haqida alohida aytish kerak. Jahon chempionati oldidan unga katta umidlar bog‘langan edi. Yevropaning eng kuchli klublaridan birining futbolchisi, o‘zbek futbolining asosiy iste’dodlaridan biri. DR Kongoga qarshi o‘yinda bu ayniqsa namoyon bo‘ldi. Bir necha marta u vaziyatni himoyachilar ortidagi bo‘sh joy paydo bo‘lgandan keyin tuzatishga majbur bo‘ldi. Birinchi bo‘limda bunday epizod sariq kartochka bilan tugadi. Ikkinchi bo‘limda esa shunga o‘xshash vaziyat penaltiga olib keldi – aynan shundan keyin Kongo hisobni tenglashtirdi.
78-daqiqada DR Kongo ikkinchi golni urdi. Fiston Mayiele markazga siljib, to‘g‘ridan-to‘g‘ri zarba berdi. Bu goldan keyin o‘yin O‘zbekiston nazoratidan butunlay chiqib ketgani aniq bo‘ldi. Almashinishlar ham o‘z rolini o‘ynadi – O‘zbekiston o‘yinida ijodiy yechimlar va chiziqlar orasidagi harakat kamaydi. Abbosbek Fayzullayevning maydonda yo‘qligi sezildi.
DR Kongoning uchinchi goli eng achinarli bo‘ldi. Bir epizodda to‘p maydonni tark etayotgandek tuyuldi, ammo DR Kongo futbolchisi kurashni davom ettirib, to‘pni xavfli zonaga qaytardi. Xojiakbar Alijonov bu vaziyatda vaqtidan oldin to‘xtadi. Bunday darajada bunday pauzalar kechirilmaydi – jahon chempionati ko‘pincha aynan shunday detallarda hal bo‘ladi.
Yakuniy hisob 1:3 ko‘pchilikni bu o‘yinni yana bir mag‘lubiyat sifatida eslashga majbur qiladi. Ammo o‘yinni ko‘rganlar buni boshqacha eslaydi. Jamoa o‘ynashdan, tashabbusni o‘z qo‘liga olishdan, noan’anaviy yechimlarni izlashdan qo‘rqmadi. Tajriba, jismoniy tayyorgarlik, xatolar va bosim o‘z ta’sirini ko‘rsatdi. Ammo O‘zbekiston bunday darajadagi raqiblarga muammo tug‘dirishga, o‘yinning ayrim qismlarida birinchi raqam bilan o‘ynashga qodir ekanligini isbotladi.
Ehtimol, bu jahon chempionatining asosiy natijasi to‘plangan ochkolar yoki guruhdagi o‘rin emas. Asosiy natija – O‘zbekiston endi bunday turnirlarda mehmon kabi ko‘rinmasligini tushunishdir. Jahon chempionati O‘zbekiston uchun tugadi. Ammo bu hikoya endi boshlanayotgandek tuyuladi.
Source: podrobno.uz