Livanda Isroil va Hizbulloh o‘rtasidagi jangovar harakatlar tufayli milliondan ortiq odam o‘z uylarini tark etishga majbur bo‘ldi. Ko‘pchilik Bayrutdagi stadionlarda boshpana topgan, sport esa ularga vaqtinchalik taskin beruvchi vosita bo‘lib qolmoqda.
65 yoshli jang san’ati murabbiyi Hasan Sayf ad-Din Dohiyadagi uyini tashlab, Kamol Shomun sport shaharchasiga kelib joylashdi. U hozirda stadiondagi chodirlardan birida yashaydi va bolalarga jang san’atini o‘rgatadi. “Atrofda shunchalik ko‘p portlashlar bo‘ldiki, biz qochib, sport shaharchasiga keldik”, deydi Hasan.
Hasan bolalarning diqqatini urushdan chalg‘itish uchun ularni mashg‘ulotlarga jalb qildi. “Men o‘zimcha ikki-uch soat mashq qilardim, bolalar meni kuzatardi. Keyin ularni birlashtirib, sport orqali ularga quvonch ulashishga qaror qildim”, deydi u. Adnan ismli bola esa “murabbiy bizni o‘zini himoya qilish va ishonchni oshirishni o‘rgatadi, agar kimdir meni o‘g‘irlamoqchi bo‘lsa, qanday kurashishni bilaman”, deydi.
Stadion Livandagi eng mashhur sport inshootlaridan biri bo‘lib, 1982 yilgi Isroil bosqinida vayron qilingan, 1990 yilda qayta qurilgan. 2024 yilda esa Hizbulloh yetakchisi Hasan Nasrullohning dafn marosimi shu yerda bo‘lib o‘tgan. Hozirda bu yerda minglab odamlar boshpana topgan.
Livan futbol assotsiatsiyasi ijroiya qo‘mitasi a’zosi Voil Shahyob stadionning odamlarga boshpana berayotganidan xursand, ammo “bu joy odatda quvonch keltiradigan va odamlarni stressdan chalg‘itadigan joy edi, endi esa bunday ishlatilishi achinarli”, deydi.
Livanning “Akhaa”, “Safa”, “Nejmeh” kabi futbol klublari maktab va stadionlarda boshpana topgan oilalarga yordam bermoqda. O‘yinchilar va xodimlar ko‘ngilli ravishda oziq-ovqat va boshqa yordam yetkazmoqda.
Janubiy Livandagi Aytarun qishlog‘idan kelgan Xuvayda Amin Mzannar oilasi bilan birga stadionda yashaydi. “Biz chegaradagi vaziyatdan uzoq vaqt azob chekdik, hozir bu yerda bo‘lish juda qiyin, ertaga qayerda bo‘lishingni bilmaslik psixologik bosim keltiradi”, deydi u. Biroq, “odamlar o‘rtasida birdamlik bor, hamma bir-biriga yordam beradi”.
Hasan esa kelajakda ham bolalarni tayyorlashni davom ettirishni rejalashtirmoqda. “Men bir yarim yil ichida ulardan milliy chempionlar tayyorlashim mumkin”, deydi u.
Source: www.dw.com