1966-yil 26-aprel kuni ertalab soat 5:23 da Toshkentni kuchli yer silkinishi larzaga soldi. Magnitudasi 5,2 bo‘lgan zilzila epitsentrida 8-9 ballga yetgan. Bu voqea shahar tarixini "oldin" va "keyin" ga ajratdi.

Chulpan Qodirova o‘sha kuni eslaydi: "Onam meni, otam singlimni ushlab, ko‘chaga chiqdi. Yorug‘ edi, sovuq edi. Uch yoshli singlimni adyolga o‘radik. Birinchi qavatda yashardik, shuning uchun tezda tashqariga chiqdik. Qo‘shnilar ham yugurib chiqdi. Ikkinchi qavatdagi qo‘shni zinada oyog‘ini sindirib oldi. Bir necha kun yer tinchiguncha ko‘chada yashadik".

Zilzila o‘chog‘ining chuqurligi atigi 3-8 km bo‘lib, vertikal zarba tufayli qurbonlar soni kam bo‘ldi. Rasmiy ma’lumotlarga ko‘ra, 8 kishi halok bo‘ldi, 300 mingdan ortiq odam boshpanasiz qoldi – bu o‘sha paytdagi shahar aholisining uchdan bir qismi.

Suv ta’minoti va elektr energiyasi ishlashda davom etdi, bu epidemiyalarning oldini olishga yordam berdi. Butun Sovet Ittifoqidan minglab quruvchilar va mutaxassislar keldi. 1968-yilga kelib, Toshkent deyarli to‘liq qayta tiklandi.

Bugun, 60 yil o‘tib, bu voqea inson irodasining kuchini eslatadi. Zilzilalar nafaqat yerning silkinishi, balki insoniyatning sinovidir. 1960-yilgi Chili, 1906-yilgi San-Fransisko va 2011-yilgi Yaponiya zilzilalari ham tarixni o‘zgartirdi.

Source: podrobno.uz