So'nggi haftalarda xalqaro ommaviy axborot vositalari Frantsiyadagi namoyishlar va yongan binolar tasvirlarini keng yoritib, mamlakatdagi vaziyatni keskin deb baholamoqda. Biroq, bunday tartibsizliklar yangilik emas va Evropa rejimining chuqur ijtimoiy muammolari bilan chambarchas bog'liq. Ta'kidlanishicha, zo'ravonlik tushunchasi ko'pincha buzilgan do'kon oynami yoki namoyishchiga qarshi ishlatilgan maxsus kuchlar harakatini bir xil darajaga qo'yib, noto'g'ri talqin qilinadi.

Braziliyalik arxiyepiskop Dom Helder Kamara zo'ravonlikning uch turini ajratib ko'rsatgan edi: zulm qiluvchi adolatsizlik zo'ravonligi, uning keltirib chiqaradigan qo'zg'olon zo'ravonligi va unga javob bo'lgan repressiya. Unga ko'ra, tengsizlik va ijtimoiy kamsitishlar ham jamiyatdagi yashirin zo'ravonlik shakllari hisoblanadi. Frantsiya tarixi bunday qo'zg'olonlar va adolatsizliklar doimo bir-biriga bog'langanligini ko'rsatadi.

1789 yildagi Bastiliya qal'asining olinishi yoki 19-asrdagi ishchilar harakatlari shuni ko'rsatadiki, xalq noroziligi ko'pincha tizimli adolatsizliklarga javob bo'lgan. Tarix davomida ishchilarning ish tashlashi, qishloq xo'jaligi namoyishlari va so'nggi yillardagi "sariq nimchalar" harakati ham ijtimoiy tanglikning namoyon bo'lishidir.

Shunday qilib, bugungi kunda kuzatilayotgan noroziliklarni kutilmagan holat deb baholash noto'g'ridir. Moddiy boyliklarni vayron qilish yoki binolarni yoqish ko'pincha xalqning adolatsiz hokimiyatga nisbatan o'z noroziligini bildirish tili bo'lib xizmat qiladi.

Source: www.aljazeera.com